کویر  اسمان  سکوت

نه،  پروانه ی من گریخت...

به شتاب یک شوق

به سبک باری یک خیال

به پریشانی یک آرزوی آشفته

چه می دانم چگونه؟

از تنهایی اتاق گریختم

خود را در پی او.به در خانه رساندم.

گشودم.بیرون را نگریستم

کویر...اسمان....سکوت

                        

                                            دفتر های سبز(دکتر شریعتی)