عمل های جراحی پروستات كه سالیان قبل انجام می شد به صورت عمل جراحی "باز" بود و از طریق یك برش جراحی، قسمت بزرگ شده پروستات برداشته می شد. حتی امروزه هم اگر پروستات خیلی بزرگ باشد، این نوع جراحی، بهترین رشو می باشد و معمولاً خیلی موفقیت آمیز است. درست قبل از جنگ جهانی دوم، جراحان آمریكایی روشی را ابداع كردن كه اصطلاحاً به آن "تراشیدن پروستات از طریق پیشابراه" یا TURP (تی.یو. آر.پی) گفته می شود. امروزه تقریباً تمام عمل های جراحی پروستات به این روش انجام می گیرد. یك دستگاه لوله مانند از طریق پیشابراه به محل پروستات فرستاده می شود. با استفاده از دوربینی كه در این وسیله قرار دارد، جراح می تواند پروستات را دیده و آن را به صورت قطعه قطعه با استفاده از جریان الكتریسیته تراشیده و بیرون بیاورد و نیز هرگونه خونریزی در آن محل را نیز با استفاده از همین جریان الكتریسیته بند آورد. پس از برداشتن قسمتهای بزرگ شده پروستات، حفره ای در آن محل ایجاد می شود كه ادرار می تواند به راحتی از آن عبور كند.گرچه عضله تنگ كننده ای كه در اطراف قسمت خروجی مثانه قرار دارد با استفاده از این روش، بریده می شود، اما جراح تمام سعی خود را می كند كه به عضله تنگ كنندها ی كه در زیر پروستات قرار دارد آسیبی وارد نشود تا بعد از جراحی، بیمار بتواند كنترل ادراری خوبی داشته باشد. حفره ای كه در محل جراحی ایجاد می وشد، بزودی بعد از عمل جراحی با یك لایه حفاظتی به نام اپی تلیوم پر می شود. عمل جراحی حدوداً نیم ساعت طول می كشد.