التهاب حنجره ممکن است منشأ ویروسی و باکتریایی داشته باشد و یا در اثر ضربه ایجاد شود. التهاب حنجره ویروسی شایع تر است . خشونت و تغییر غیر طبیعی صدا که معمولا با تمایل مداوم به صاف کردن گلو همراه است از عمده ترین علامتها هستند. در التهاب حنجره شدید ویروسی و بسیاری از موارد باکتریایی آن تب و دردهای عضلانی نیز ممکن است وجود داشته باشند.  درمان خاصی برای التهاب حنجره ویروسی وجود ندارد . اقدامات محافظه کارانه عبارتند از: مسکنهای ضعیف در صورت وجود درد (آسپیرین یا استامینوفن) -استفاده از مرطوب کننده ها در صورت خشکی هوا-و استراحت دادن به تارهای صوتی.  اگر التهاب حنجره شدید است باید نمونه برای کشت برداشته شود و در صورت یافتن باکتریهایی که از نظر پزشکی اهمیت دارند باید آنتی بیوتیک تجویز گردد.   التهاب حنجره ناشی از ضربه (مکانیکی) در اثر فشار آوردن به تارهای صوتی ایجاد میشود . این عارضه در میان خوانندگان و افراد دیگری که در اثر استفاده بیش از حد از تارهای صوتی دچار خشونت صدا میشوند شایع است. به تارهای صوتی خود استراحت دهید و از صحبت کردن در محیطی که یک صدای زمینه ای وجود دارد خودداری کنید و از تغییر ارتفاع صدای خود پرهیز نمایید. اگر خشونت صدا بیش از یک یا دو هفته ادامه یافت برای رد احتمال وجود پولیپ تارهای صوتی و یا فلج آنها به پزشک مراجعه کنید.         خطرناکترین عفونت حلق -التهاب اپیگلوت (غضروفی که در دهانه ورودی حنجره قرار دارد و هنگام بلع از ورود غذا به آن جلوگیری میکند) حاد خوانده میشود . این عارضه یک عفونت باکتریایی حنجره است. تورم بویژه در کودکان ممکن است راه هوایی را مسدود کند و یک فوریت پزشکی واقعی به وجود آورد. هنگامی که فرد مبتلا به گلودرد دچار اشکال در بلع یا تنفس میشود فورا او را نزد پزشک یا به یک مرکز فوریتها ببرید.