عفونت گوش برای اکثر والدین بیخوابی شب-گریه کودکان و مراجعات پر هزینه به پزشک را تداعی میکند.   بعد از سرماخوردگی عفونت گوش شایعترین عفونت دوران کودکی است. حدود یک سوم کلیه کودکان در طول ۳ سال اول زندگی بیش از ۳ بار دچار عفونت گوش میشوند.  ۹۰ درصد کودکان تا سن ۶ سالگی حداقل یکبار مبتلا به عفونت گوش شده اند.                                  علل التهاب گوش میانی:گوش میانی سالم با هواییکه فشار آن مساوی فشار جو بیرون گوش است پر شده است.هوا از طریق شیپور استاش به گوش میانی وارد میشود.هنگام بلع یا خمیازه کشیدن مقدار کمی هوا وارد گوش میانی میشود و شما صدای کوتاهی میشنوید.این عمل صدها بار در روز تکرار میشود زیرا لایه پوشاننده گوش میانی به طور مداوم هوا را جذب میکند.         باکتریهایی که از حلق وارد گوش میانی میشوند معمولا از طریق شیپور استاش به خارج تخلیه میشوند.اگر شیپور استاش مثلا در اثر عفونت حلق یا حمله بیماری تب یونجه مسدود شود باکتریها نمیتوانند بخوبی تخلیه شوند و عفونتی که التهاب گوش میانی خوانده میشود بروز خواهد کرد.  چون هوا به گوش میانی وارد نمیشود هوایی که قبلا به دام افتاده توسط غشای پوشاننده گوش میانی جذب شده و حالت مکش ایجاد میشود. این پدیده باعث تجمع مایع در گوش میانی میگردد و با بروز عفونت فشار مایع افزایش می یابد و درد شدید و وزوز گوش ایجاد میشود.  در برخی از موارد پرده صماخ پاره میشود و چرک به گوش خارجی تخلیه میگردد .در کودکان این بیچارگی تمام عیار است. اطفال خردسالی که قادر به بیان منشأ ناراحتی خود نیستند اغلب گوشهای خود را میکشند ودر خوابیدن مشکل دارند زیرا فشار داخل گوش در حالت  دراز کش بیشتر میشود.   کودکان زیر ۷ سال بویژه مستعد التهاب گوش میانی هستند زیرا شیپور استاش آنها کوتاهتر و استحکام آن کمتر است و بنابر این تمایل به جمع شدن -انسداد و جلوگیری از تخلیه طبیعی دارد. آنها همچنین بیشتر دچار سرماخوردگی و گلودرد که آنها را مستعد عفونت گوش میکند میشوند. بعد از سن ۷ یا ۸ سالگی تغییراتی بروز میکند که از شیوع التهاب گوش میانی میکاهد .                                        درمان: رساندن هرچه سریعتر کودک به پزشک برای شروع درمان آنتی بیوتیکی تنها اقدامی است که باید انجام شود . یک داروی آنتی هیستامین یا ضد احتقان برای تسهیل تخلیه گوش اغلب همراه با یک ضد درد مثل ایبو پروفن یا استامینوفن تجویز میگردد . (آسپیرین به علت عارضه نادر ولی خطرناک نشانگان ری به کودکان داده نمیشود)   در برخی موارد به پرده صماخ نیشتر زده میشود (سوراخ کردن پرده صماخ)  تا ترمیم بهتر شود . این اقدام به میزان قابل توجهی درد را تسکین میدهد.    در برخی شرایط مخصوصا در کودکان که دچار التهاب گوش میانی مکرر میشوند  پزشک ممکن است تعبیه یک لوله کوچک را برای تسهیل تخلیه عفونت (ایجاد دهانه در پرده صماخ) توصیه کند .این لوله ها  معمولا حدود ۶ ماه در محل میمانندو سپس خود به خود می افتند و پرده صماخ ترمیم میشود. برداشتن لوزه های کامی و لوزه سوم نیز در صورتی که به عنوان کانون عفونت تلقی گردند ممکن است توصیه شود.                                                                                       آنچه والدین میتوانند انجام دهند:وقتی داروی خاصی تجویز میشود این نکته ضروری است که کودک این آنتی بیوتیک را به طور کامل در مدت توصیه شده که معمولا ۱۰ تا ۱۴ روز است مصرف کند. این مسئله از آن نظر اهمیت دارد که علائم عفونت احتمالا قبل از برطرف شدن کامل عفونت ناپدید میشوند . عفونتهای مجدد معمولا شدید تر هستند و خطر آسیب شنوایی دائمی را افزایش میدهند. والدین باید همچنین مراقب سرماخوردگی و عفونت حلق که قبل از بروز عفونت گوش ایجاد میشود باشند.  کودک برای شروع فوری اقدامات درمانی باید نزد پزشک برده شود . اگر چه برای کودکان مبتلا به سرما خوردگی داروهای خوراکی ضد احتقان تجویز میشود ولی این داروها از عفونتهای گوش پیشگیری نمیکنند . این داروها ممکن است کودک را نا آرام یا بیحال کنند. کودکانی که دارای سابقه حساسیت هستند ممکن است از داروهای آنتی هیستامین سود ببرند. این داروها باید توسط پزشک تجویز گردد.  کودکان همچنین باید از محیط بدون دود برخوردار باشند. بررسیهای اخیر نشان داده است که همزیستی با افراد سیگاری در محیط خانه میتواند خطر عفونت مزمن گوش را ۳ برابر کند. به خاطر داشته باشید که در حالت خوابیده به کودک شیشه شیر ندهید زیرا شیر میتواند هنگام تغذیه به گوش وارد شود و باعث عفونت گوش میانی گردد.