باغبانی پیرم

که به غیر از گلها

از همه دلگیرم

آدم خوب کم است

عده ای بی خبرند

عده ای کور و کرند               

و

گروهی پکرند

دلم از این همه غم می گیرد

پس بمان با دل من

گر نباشی تو دمی

دلم از غصه ی بی همنفسی میمیرد